Ahmet A

Hac

Bir yol var, yıllardır yürekte bekleyen,

Bir dua, dilden eksilmeyen.

Ve nasip vakti gelince çalar kapıyı,

İnsanın sabrı da şükrü de imtihandır,

13 yılın bekleyişi, şimdi Kâbe yoluna dönüştü.

On üç yıl önce hac kurasına yazılan; %40 işitme engeli nedeniyle cihaz kullanan, yalnız yaşayan ve bütün bu şartlara rağmen fahri Kur’an Kursu eğitmenliği yaparak gönüllere dokunmaya devam eden Ahmet Ağabeyimiz hac kurasının çıktığını öyle bir coşkuyla muştuladı ki bizlere şimdiden adeta oradaydı bile.

Yıllardır beklediği o güzel haberin nihayet gelişi sevincini tarifsizleştirdi.

Şimdi dileğimiz, bu sevincin maddi imkânsızlıkla gölgelenmemesi.

Üç taksitte ödenmesi gereken hac ücretinin ilk bölümü için Ağustos ortasına kadar vakit var. Ama ne hazırlığı ne imkanı var ve üstelik de vakit dar. Eş, dost, akraba, arkadaş ilk akla gelenlerden çalmadık kapı bırakmamış ancak en yakınlarının yoksa imkanın gitme, yansın hakkın beyanları hem yaralamış Ahmet Beyi hem de üzmüş.

Bize de utana, sıkıla yazdığını ve buranın son kapı olduğunu iletti az önce detay almak için görüştüğümüzde.

Zaten kısa ve netti talep ve beyanı: Rabbimin can attığım ikram ve davetine icabet için ihtiyacım var siz hayırseverlerin desteğine!

Belki birimizin katkısı küçük olacak, bir diğerimizin imkânı biraz daha fazla…

Ama imece dediğimiz şey zaten büyük yükleri, bölüşen omuzların birlikte taşıması değil midir?

Gelin, 13 yıllık bir bekleyişin sonundaki güzelliğin tamamlanması için gönül birliği yapalım.

Bu kardeşimizin duasına ortak, alelade bir yolculuğun değil, yıllardır beklenen bir nasibin tamamlanmasına vesile olalım.

Birlikte olursak bir umut daha yola çıkar… Edilen her bir dua evrene nur saçar.