Emriye Y.

Barınma/Ev-Tamir-Tadilat

Bir ev düşünün, çatısından yağmur, duvarlarından ömür sızıyor.

Kapısı eksi, penceresi yorgun…

Ama hala bir kalbe sığınak oluyor.

Bazı evler taşta, demirle, betonla değil, içinde kalan hatıralarla ayakta durur.

Emriye Teyze’nin 77 yıllık ömründe, sığındığı bir evi var; ama o ev artık ona sığınak olmaktan çıkmış.

Çatısı yağmuru içeri alıyor, kapısı penceresi varla yok arasında… Duvarları yılların yorgunluğunu taşıyor. Boya badana istiyor.

Eşini kaybetmiş Teyze ve hiç çocuğu olmamış. Şimdi koca bir ömrün sessizliğinde, yaşlılığını köhne bir evin içinde geçiriyor.

Biz ise o sessizliğe biraz insan sesi, o yorgun eve biraz hayat katmak istiyoruz.

Kış kapıya dayanmadan; çatısını onarmak, penceresini kapatmak, eksiklerini tamamlamak ve Emriye Teyze’nin yıllardır “ev” dediği yeri yeniden sağlıkla yaşanacak temiz bir yuvaya dönüştürmek için imeceye koyulduk. Komşuları tuttu bir ucundan bulunan usta işçilikte yarı yarıya indirip yaptı.

Bazı evlerin yalnızca çatısı akmaz; içinde biriken yalnızlık da yağmur gibi insanın içine işler.

Şimdi hep birlikte, o yağmurun kesme, bir elin yetmeyeceği gerçeğinden hareketle, imeceyle Teyzemize yuva kurma vakti.