Fatma D

Barınma-Toki Peşinat ve Taksitler

Duyarsız kalabalıklarda çoğalır yalnızlıklar, c/an v/erirken zamanda ve yalnızlık yalnız kalır eğer vefa varsa.

Uzun uzun yaz ne olur dedi,

Kelimeler cümleleri bağlasın ayrılığa inat.

Uyaklar ahenkle aksın coşkun bir nehir gibi,

Anlamlar yalnızlığı yalnız bırakan manalı kalabalıklarda bulsun kendini.

S/özümüz hep azla çoğu anlatmaktan yana olsa da,

Şiirin de şanındandır dize dize k/aleme dinletmek yürek sesini.

h/İÇ/sel k/ALEM

İmtihanı yalnızlık olan ama yüreğinde o duyguyu hiç barındırmayan bir çınar Fatma Abla. Elli yedisinden gün alan teyzemiz hayat arkadaşını s/onsuzluğa uğurlayan şimdi seksen üçünde ve yatalak olan anacığına adamış kendisini. Bir yandan onun bir yandan kendi sağlık sorun ve imtihanları yuva kurmasına mani olmuş. Yıllarca hem kalmış hem gidip gelmiş İstanbul’a kanserle mücadelesi esnasında ve şükür ki şimdi iyi devam etmekte rutin kontrolleri ama.

Sadece annesinin değil köyün bütün yaşlılarının kızı gibi Fatma Abla, yalnızlık onu dört duvar arasına girdiğinde esir aldığını sansa da aslında o yalnızlığı hayatı paylaşarak hapsetmekteydi kendi zindanına.

Yaklaşık yirmi yıldır biliriz onu, vefasını ve sıkıntılarını ki aslında yolumuzu hastane sürecinde yanında olan hala da Hak rızası için aile ile ilgilenen ülkemizin özel kalemlerinden bir ağabeyimiz kesiştirmişti.

Karadenizimizin güzel bir köyünde babadan kalan köhne bir evde anacığıyla zor şartlarda yaşayan ablamızın daha geçen yıl su basmıştı evini hem çatısı hem de kapı penceresi elden geçirilmiş, tamir edilmişti bizim de içinde olduğumuz imeceyle.

Ve dün “Size müjdem var” diyerek aradı Fatma Abla. Yaşadıkları köyün bağlı olduğu küçük ilçede hayata geçirilen Toki’de öncelenmişler ve inşallah bundan sonra rahat edecekleri, hijyen, anacığım üşümeyecek diye ablanın çocuklar gibi sevindiği bir eve kavuşacaklar.

Peşinat ve taksitleri altı yüz bin lirayı geçen ev için seferber olmuş eş dost akrabaları “Çok veren maldan, az veren candan” diyerek çorbada tuz mutlulukta pay sahibi olmuşlar. Hani çınarlar güzün yapraklarını baharda daha büyük ve güzellerini yeşertmek için dökerler ya Fatma Abla da umutlarını hiç yitirmedi, her zorlukta sabır dedi sabır mutlaka vardır bunda da bir hayır.

Annesiyle rahmetli babadan kalan cüzi bir emekli maaşıyla yaşamlarını idame ettirmeye çalışan ablamız direk diyemedi şu kadar eksik var diye ki zaten hesap ortadaydı. “Hadi hayırlı olsun, tez vakitte bitsin. Karadeniz’e Geçici Giyim Mağazası yada dağıtım vb için yolumuz düştüğünde uğrarız yeni yuvanızda çayınızı içmeye” dediğimde… Bir süre sustu… Ve sonra titreyen sesiyle “Demiyom bişee… Eksik kalırsa, noksan olursa diye korkuyorum aha buramda atan yüreğimden geçen hayır dualar. Allah biliyor ya kafi.

Gönlü yüce bir çınar Fatma Abla kol kanat geren bir başka çınar anacığına. Ben de demiyorum bir şey onun gibi hak versin bu imeceye el verenlerin ecrini.