HESAP NUMARALARI
EN TR
HESABIM
BAĞIŞ YAP
Bağış Sepeti
Seçim yapılmadı
Bağışçı Girişi
ŞİFREMİ BİLMİYORUM
AnasayfaHaberler Arşiv Orada Bir Köy Var Uzakta, İşte Ben O Köydeyim
25-11-2010
Orada Bir Köy Var Uzakta, İşte Ben O Köydeyim

Orada Bir Köy Var Uzakta, İşte Ben O Köydeyim

Bugün 24 kasım öğretmenler günü. Bu anlamlı günde, ülkemizin vefakar ve fedakar bir öğretmeninden gelen bir çağrıyı paylaşıyoruz ...
Bugün 24 kasım öğretmenler günü. Bu anlamlı günde, ülkemizin vefakar ve fedakar bir öğretmeninden gelen bir çağrıyı paylaşıyoruz sizlerle...

Bugün 24 kasım öğretmenler günü. Bu anlamlı günde, ülkemizin vefakar ve fedakar bir öğretmeninden gelen bir çağrıyı paylaşıyoruz sizlerle... Tüm öğretmenlerimizin öğretmenler gününü kutluyor, yetiştirdikleri her bir öğrencinin; onların emeklerini zayi etmeyecek güzel işlere imza atarak, kendilerine emek verenleri mutlu etmelerini diliyoruz. "Ben BİTLİS / Hizan İlçesine bağlı, kışın 3.30 saat uzaklıkta, yazın ise 2.00 saat uzaklıkta olan Ürünveren Karakoyun köyüne ek ders karşılığında öğretmen olarak atandım. (Zaten buralarda kadrolu öğretmenin bile kalması çok zor.) Atandığım köyde okul var. Fakat daha önce tespit edilen öğrencilerim bu okula yürüyerek 1.30 saat uzaklıktaki Yapağı Mezrası'ndan gelip gitmekteler. Fakat yolun uzunluğu sebebiyle okula gelmeleri mümkün değil. Kışın karın kalınlığı 2-3 metreye varıyor, o civarda ne karakol ne de askeri bir birlik var. Bu öğrencilerin okula gelmesi lazım. Bu çocukların okuması lazım, ben bu köye gittim, gördüm. İnanın durumu görünce gözlerim doldu. Köyde ne su, ne doğru dürüst bir ev var. Kışın 30 hane kalıcı ev ve bir sürü boş ev var. Dediklerine göre ilkbahar ve yaz aylarında yaklaşık 300 kişi yaşıyormuş köyde. Bir yayla köyü. Kışın bir geçim kaynağı olmadığından dolayı çevre illere bahçe işlerinde çalışmak için gidiyorlar. Köylülerle camide toplanıp, "Bana bir oda verin ben o odada çocuklarınıza ders vereyim" dedim. Teklifim onları çok sevindirdi. Bana odayı verdiler. İlçe Milli Eğitime gidip bu kararımı onlara da ilettim. Bana sıra ve masa vermelerini istedim, verdiler. Sıra ve masaları köye götürdüm sınıfımı kurdum ve Allah'a çok şükür ders vermeye başladım. Bu köyde okuma ve yazma bilen hiç kimse yok. Zaten Türkçeleri de çok zayıf. Benim öğrencilerim 10-14 yaş arasında olanlar 9 kişilik bir grup. Bir de 7-9 yaş arasında okul çağına gelmiş 10-15 kişilik bir başka grup var. Okul çok uzak olduğundan gidemiyorlar. Resmi prosedürde bunlar beni bağlamıyor. Fakat ben buna uymadım onlara da okuma yazma öğretiyorum. Yaklaşık 20 öğrenci de ilçeye ait yatılı okula gönderiliyor. Yatılı okul onlar için çok iyi ama bu çocuk 7 yaşında annesinden babasından ayrı, uzak yerde eğitim görürse ne derece iyi olur bilemiyorum. Gece kursu açtım. Bay ve bayanlara da okuma ve yazma öğretiyorum. Onlar da 15 kişilik bir grup. Bu köye okul yapılacakmış her halde arazi sıkıntısı yaşanmış ve vazgeçilmiş. Şimdi o sıkıntıyı da çözdüm. Arazi hazır ve okul yapılması için bekliyor. Benim vicdanım elimden geleni yapmamı istiyor ve yapmaya çalışıyorum. Önemli olan da şu; zaten bu çocuklar uzak diye okula gönderilmemiş, benim bunları yetiştirip 4. sınıfa göndermem gerekiyor. E okul yoksa bu neye yaradı ki, yine okula gönderilmeyecekler. Onun için lütfen sizden ricam ve büyük isteğim bu köye 1 veya 2 sınıflık okul yapacak yardımsever insanları ikna edin. İnanın vicdanım çok rahat olacak. İlginiz için çok minnetarım."
Proje ve TemsilciliklerProjelerimiz hakkında daha ayrıntılı
bilgi almak için lütfen kardeş
sitelerimizi inceleyiniz.