Hüsne D.

Eğitim-Yurt Dışı

Hayat okulumuz,

Sürecek son nefese kadar.

Hepimiz öğrenciyiz yolunda ömrün,

Kırık kalplerden yansıyan güzellikler karnemiz…

Bir durup bakın etrafınıza, k/ulak kesilin,

Kolayca sorumluluklarından kaçıp,

Benden ötesini bilmeden yaşayanlar,

Çoktan mezun havasındalar insanlıktan.

h/İÇ/sel k/ALEM

Evladı ve hatta evlatları okusun diye dişini tırnağına takan, kapılar aşındıran, çare ve destek için oradan oraya koşan bir anne ile tanıştım bugün.

Hüsne Anne…

Danışmada yavrum staj yapacak deyince arkadaşlar İnsan Kaynaklarına yönlendirmişler ve orada işin iç yüzü ortaya çıkınca Muammer kardeşim arayıp özetledi durumu sonrasında da anne ile hasbihal edip dinledim işin doğrusunu.

Hüsne Hanım üç evlat sahibi ve üçü de okuyorlar oldukça da başarılar maşallah. En küçük oğlan lisede, ortanca kız üniversite iki ve bugünkü ziyaretin sebebi ablamız Berra Genetik Mühendisi oldu olacak. İspanyadan Erasmus için kabul alan kızımız hem onun gerekli maddi imkanı kısa sürede sağlayamaması hem de hocasının ona zaman vermeden yerine yedek öğrenciyi programa dahil etmesiyle hem üzülmüş hem de hayal kırıklığına uğramış. Ama şükür ki çok geçmeden başka bir üniversiteden kabul gelmiş ve şimdi tek geliri babanın maaşı olan ve oturdukları ev geçen ay zorunlu kentsel dönüşüme girdiğinden yeni ev bulup taşınma sürecinde elinde avucunda ne varsa giden ve hatta borçlanan ailemizin Mayısa kadar vakti var gerekli olan parayı toparlayıp mühendis hanımı inşallah gelecek nesillere hayırlı işler yapsın duasıyla dönüp akademik hayatına devam etsin diye yurt dışına uğurlamaya.

Öyle acele, telaşlı ve yürekten anlattı ki Hüsne hanım bunları “Tamam inşallah ne gerekiyorsa yapalım. Berra okulla ve seyahatle ilgili işlemlere başlasın.” dediğimi duymadı önce.

-“Ne olur çok başarılı azimli bir çocuk hayalleri yokluktan kırılmasın. Ben ne yapar eder borç harç yollardım onu ama evin böyle oluşu ve aynı döneme denk gelişi…” Durdurmasam saatlerce çare için içini dökecekti. Tekrarladım … “Tamam inşallah konu bize emanet” Durdu…Kaldı… Bir süre konuşamadı ve “Ne tamam? Yardımcı olacak yavrumu okuluna yollayacak mısınız? Diye sordu emin olmak istiyordu ve belli ki bizden önce de çok kapılar çalmış da sonuç alamamıştı.

Gözyaşlarının bu sefer mutluluktan akmasına sadece tasdik edercesine başımı sallamam yetti.

Acabalar ve yavrusuna yetememek endişesiyle gelen annemizi iç huzuruyla uğurladık. Ettiği dualar üzerinize olsun ve evladının gideceği yolları aydınlatsın inşallah.