İrfan D.

Balık Tutmayı Öğretiyoruz-Engelli Aracı

Endişe etme..! Ruhunu daraltma, bakisini gördün mü hiç, bahardır ardı unutma her kışın.

Ağıtlarına sağır güz gülleri için

s/olmayan bağlarda rengarenk çiçeklerle bezeli yollar aşan bülbüle meftun,

Ve...

Zemheri a/yazında ölümüne açan kardelenin azmine hayran

S/öğütler büyüttük umutla yeni baharlara!

Büyüttük ki İrfan Ağabey ve onun gibi sabır ehli koca yüreklere rastladıkça utanmayalım küçücük sıkıntılara isyan edişlerimizden.

Ortopedik engeli olan ağabeyimiz altmış altı yaşında ve yirmi beş yıldır yalnız. Aslında üç erkek evladı var ama hala nafaka ödediği annelerinden boşandıktan sonra ne arayıp soruyorlarmış ne de babaları temas kurmaya çalıştığında karşılık veriyorlarmış. Bu duruma çok içerleyen İrfan Amca üç yıl önce memleketinden ayrılıp Antalya’ya yerleşmiş. Bir göz oda yetiyor bana diyor dokuz bin lira kirasını ve diğer ihtiyaçlarını alt tabandan emekli maşasına ek Allah boş duranı sevmez diyerek temin ettiği eski kumaşlardan perde, yastık kılıfı, nevresim vb dikip satarak karşılıyor. Ve işte tam da bu noktada en çok zorlandığı konu olan engelli elektrikli motosiklet ihtiyacı için çalmış kapımızı.

Ne büyük sevaba girersiniz öyle bir araç almama yardımcı olsanız diyor, diyor da boynunu büküyor tabi emri vaki gibi olmasın varsa imkanınız, hayır sahipleri siz eve dolayısıyla bana yardımcı olursa. Cami yakın ama yine de zorlanıyorum ki keza hastane de öyle aracım olursa elim ayağım olursunuz bu yollarda ve diktiğim ürünleri artık daha kolay satarım, dolanırım o pazardan bu pazara.

Bu kapıya her gelen gönderenin izin ve rızasıyla çalmıştır kapımızı ve asla geri & boş çevrilmemiştir gerçekten varsa ihtiyaçlılığı.

Şimdi bir taşla iki kuş misali güzel işlere vesile olacak bu imece sizlerle bir ve birlikte.