Jehad N.

Gazze’nin Bize Emanetleri

Can bile emanetken kendine, bu dünyayı bu kadar anlamlandırıp önemsemek niye.

Güne biraz şaşkın, biraz kırgın ve en çok da üzüntülü başladık. Şaşırdık zira beklemiyorduk böyle bir olay, kırıldık ki yakıştıramadık, üzüldük çünkü geç kalmıştık.

Jehad Kardeşimiz yirmi sekizinde ülkemize aslında tahsil için gelmiş ama sonra Gazze’ye saldırınca sırtlan sürüsü gerek ekonomik nedenlerden gerekse geri gitme çabasından sonlandırmış eğitimini. Buradaki Gazzelilerle fiilen orada olamasalar da ellerinden geleni yapmak, gerek dünya kamuoyunda seslerini duyurmak gerekse STK vb kurumlarla Gazze için destek çalışmaları yürütmüşler.

Hayatın her anı bir ders 2025’in 29 Kasımında tüm ailesi aynı anda şehit olurken ertesi gün şuan üç aylık olan ve tedavisi süren kızı Suad annenin yaşadığı üzüntüden erken doğumla dünyaya gelmiş.

Kayıplarının ki onlar birer kahraman yasını tutamadan evladının şifasını aramaya başlayan günlük işlerle gelir elde eden baba önce kirasını verememeye başlamış. Sonra kızının tedavisiyle ilgili istenen meblağ zaten onun imkanlarının çok üzerinde olunca sıkıntısı katlanmış.

Uzun uzun konuştuk, üzüntüsünü ve göz yaşlarını belli etmemeye çalışan onurlu duruşu takdire şayan olduğu kadar bizler için utançtı. Gazzeyi can siperhane koruyan koskoca bir ailenin son emaneti bu kardeşimiz, eşi ve evladı bize ve yine bizden birileri parası yok, kirayı aksattı diye kapıya kilit vuran, hastane borcu biriktiği diye uygulanacak ilaç vb için ücreti peşinen isteyenler.

“Allah tedavisi iyi giden ve sona yaklaşılan evladını size bağışlasın onun için yapılan borç bizimdir. O iyi olup yuvaya dönüp, sen yine işine gücüne gidebilene kadar kirayı da düşünme ve tabi birikmiş olan dört aylık kısmını da…” diyerek uğurladık evladının yattığı hastaneye kardeşimizi. Ve bugünden tezi yok aldığımız bu emaneti bihakkın yerine getirmek için yarın bile geç zira.