Osman A.

Engelli-Sağlık-Tedavi-Borç

Sürgün edilen hayaller ulaşır bilinmez mevsimin bir vakti saatine ve sabır dile dolanan umut türküsüdür şimdilerde.

Y/andı zaman!

Duyulmaz ç/ağlayışlarını dinliyorum,

G/özde gizli feryatları zindan zindan prangalara vurulmuş,

Güne eş olup karanlıkları yırtarcasına firari doğan,

Gözyaşlarıyla taşmış nehirler, deryalar d/olmuş.

Y/andı zaman!

Vakit aşmış dünü gün umuda doğmuş.

Osman Bey, %65 görme engelli asgari ücretin biraz üzerinde bir maaşla özel sektörde engelli kadrosunda çalışan bir kardeşimiz. İki evladı var ve eşi tarafından altı yıl önce terk edilip ardından boşandıktan sonra atmış yedi yaşında olan annesiyle yaşamaya başlamış. İşin de gücünde kazandığıyla yuvasını çekip çeviren kardeşimizin hayatında yaklaşık bir buçuk yıl önce daha çok genç otuz sekizinde bir dizi özel, ağır kalp ameliyatları geçiren ve başta düzelen ama bir süre sonra nükseden rahatsızlıklarıyla hayatını kaybeden yengesinin tedavi sürecinde onu kurtarmak, ağabeyinin çaresizce çırpınışlarında yanında olmak için girdiği borçlarla zor bir dönem başlamış. Hem ağabeyi hem de kendisi yenge hanımı tedavi ettirmek için altına girdikleri borçları ödeyemeyince yapılandırmışlar ki zamanla bu durumda bile bu yükün altından kalkamayınca hukuki süreç başlamış.

Kazancının büyük bir bölümü borca giden Osman Bey, tamamı bir hayatı kurtarmak, yeğenleri öksüz kalmasın diye üstlenilen borcun altında ezildikçe kendi çocuklarına da yetemez olmuş. Yazdığı ve içini döktüğü uzun mektuptan sonra uzun da bir sohbet ettiğimiz bu güzel yürekli adama evlatlarıyla hayırlı bir ömür diliyor inşallah onları biraz rahatlatmak için üzerlerinden yük alıyoruz.