Özge K.

Yetim Kızımızın Yuvası Huzurlu Olsun

Bir dalın ince hafızasında salınan düğümler gibi,

insan da ömrünü hayata bıraktığı izlerle y/aşar.

Umut, umutla dünyaya b/ağlar insanı,

bir yandan sessizce yaralarından s/arınır,

bir yandan kök salar yarınlara.

Zamanın rüzgârında mevsimler değişiyor;

ama vefanın o kadim bilgeliği yeniden yeşeren yaprak gibi hep kalıyor.

Ve çünkü umut, en çok da kırılmadığında değil,

kırıldığı yerden yeniden bağlanabildiğinde güzelleşiyor.

h/İÇ/sel k/ALEM

Özge Kızımızdan mahalleliler ve ona kol kanat geren, ablalık yapan mahalle muhtarının eşi aracılığıyla haberdar olduk. Yıllar önce babasını Hakka uğurlayan Özge yuva kurmak üzere gönül birliği yaptığı gençle yollarını birleştirmek üzere ancak ona babalık, amcalık, teyzelik yapacak güzel gönüllere ihtiyaç duyuyor.

Biz kız tarafıyız ve kızımızın yaklaşık iki ay sonra olacak düğününe kadar eksiklerini tamamlayıp u/mutlu olsun yuvası duasıyla uğurlayacağız.