Rihem K.

Eğitim-Yetim

Bazı insanlar erken büyür; anne-baba olur evlatken..!

Sırtladığı yük artar o susar!!!

Gönlü güneş gibidir ayırt etmez sadece iyi günde var olanlara da verir de almak hesabı gütmez.

Bazı insanları anlatmaya kelimeler kifayetsiz kalır, söz yetmez ..!

Bugün tanıştığım ve hem azmine hem insanlığına hayran kaldığım Rihem ve üç yetim kardeşinden bahsedeceğim sizlere de nereden nasıl başlasam karar veremiyorum.

Yirmi bir yıllık ömrünün son on yılının yetimlikle geçtiğinden mi? En küçüğü o gün üç bugün on üç yaşında olan üç kardeşine hem ablalık hem annelik yaptığından mı? Hayalini süsleyen hemşirelik mesleği için o bölümü kazanmak çabasıyla akademik başarıya odaklanmasından mı? Yoksa okulu kazandıktan sonra kardeşlerinin eğitim hayatları sekteye uğramasın diye fedakarlık edip kendi okul kaydını dondurmasından mı?

Babasının ölümü sonrası annesi yeni bir evlilik yapan ve çocuklarıyla yeterince ilgilen/e/meyen Rihem aslında okul kayıt ve genel ihtiyaçlarını karşılamak için Gaziantep’te yazın başladığı eczane kalfalığını şimdi evi geçindirmek için sürekli bir iş olarak yapıyor. Devam da edecek ama inşallah biz onun ve kardeşlerinin eğitim süreçlerinde yanlarında olabilirsek yarı zamanlıya dönecek.

Okuyacak, mezun olacak ve merhametiyle ablalığındaki başarısını sağlık personeli olarak da gösterip Allah’ın izniyle şifa dağıtacak.

O güne kadar hem onun hem de biri lise ikisi ortaöğretim çağındaki yetimlerin yanlarında, emirlerinde olacağız.