Selami Ö.

Sağlık-Göz Kapakları Ameliyatı

Geceye sordum günü,

Hiç görmedim dedi.

Güle meftun bülbül bilir diye düşündüm,

Öyle y/anıyordu ki aşkın oduyla,

Nafile seslenişlerim, boş bir çaba.

Duymadı bile beni.

Hissettim tüm sessizliğiyle karanlıklara mahkum hayatları,

Kokusu sardı buram buram yalnızlığın.

Çığlık çığlık martılar,

Duyuyorum, görüyorum alabildiğine kalabalık,

Derin bir yalnızlığa kanat çırpıyorlar.

Geceye sordum günü,

Güneş doğdu…

Ve gece yok oldu!

Karanlıklar s/aklandı aydınlığa.

Yoruldu martılar,

Çığlıkları sustu.

Yine elleri boş, s/üzüldüler…

Usul usul hepsi sahil boyuna kondu.

Döktüler bağır çağır içlerindeki tüm matemi,

G/öz yaşları deniz oldu!

h/İÇ/sel k/ALEM

Dakikalar önce bir görsel ve “Ahmet Vefa Gözlerini Kapatmak İstiyor” notu düştü. Görsele bakmadan notu okuduğum için önce anlam veremedim ama fotoğrafı açıp daha altı yaşında olan yavrumuzun gözleriyle göz göze gelince yüreğimde tarifsiz bir acı hissettim ve bu satırları kaleme alırken de sızlayan sol yanımın acısı bu gül yüzlü çocuk Allah’ın izniyle şifa bulana kadar geçmeyecek.

Doğuştan iki göz kapağı da olmayan Ahmet Vefa evin en küçüğü öğrenci olan on dört yaşında bir ablası ve on bir yaşında bir ağabeyi var. O da inşallah sağlığına kavuşup seneye okula başlayacak. Tedavi için biraz büyümesi beklenmiş ki zira öyle önermiş doktorlar. Daha önce iki küçük operasyonla ay sonu planlanan büyük ameliyata hazırlamışlar. Annesi ev hanımı babası işçi olan yavrumuzun olacağı maliyetli bu operasyonun yarı ücreti eş, dost, komşular ve akrabalarca toplanmış. Kalan yarısını da biz toparladığımızda inşallah “Ahmet Vefa Gözlerini Kapatabilecek”.