Zafer S.

Fizik tedavi-Evde Yoğun Bakım Ünitesi

Ah be çocuk,

Herkes z/aman diyor,

Zaman istiyor.

Bilmez gibi zamanın y/ok,

Ve sadece şu andan ibaret olduğunu.

Züleyha, gülü anne babasının üç kardeşin son beşiği ve daha bir buçuk yaşında. Ömrünün yarıdan fazlası hastanede kalanı da hastaneye çevrilen evde tedavi altında geçti. Kızımız otuz beş haftalık doğmuş bir süre kuvezde kaldıktan sonra taburcu edilmiş ve bir gün emzirme esnasında tıkanıp hastaneye kaldırıldığında “burun boşluklarını genize bağlayan arka deliklerin (koanalar) doğuştan kemik veya yumuşak dokuyla kapalı olması durumu olarak tanımlanan Koanal atrezi” tanısı konmuş.

Entübe ile başlayan bu tedavi ve hastane süreci yaklaşık yedi ay yoğun bakımla devam etmiş ve şimdi yaklaşık dört aydır tedavi yoğun bakım ünitesine çevrilen evde sürmekte.

Bir fabrikada işçi olan baba bu süreçte yaklaşık bir yıl çalışamamış. Düzenini oturtup annenin en azından gündüzleri yavrumuzla tek başına ilgilenebilir hale gelmesiyle yine dönmüş işine. Bu süreçte gerek elden aldığı borçlar gerekse kredi kartı ile hem kızının tedavisini hem de beş kişilik ailenin ihtiyaçlarını sağlamış.

Aldığı maaşın üçte ikisi borca kesilen babamızın en çok zorlandığı evladının süregelen ve evde uygulanması gerekli fizik tedavi ve yoğun bakım ünitesinin belirli aralıklarla değiştirilmesi gereken medikal malzeme masrafları.

İnşallah bir yıllık ihtiyaçlarını üstlendiğimiz Züleyha zamanla toparlayacak ve şimdi uygulanan bu tedaviler onun daha çabuk yataktan kalmasını sağlayacak.