Zennübe A.

Kızının Mürüvveti

Yorgunluklar da yorulur,

Eser, gürler, coşar da sükuta erer durulur insan bazen.

Anlatır, anlatır, anlatır da yırtınırcasına çabalar,

Anlar ki ne kadar uğraşsa nafile lal olur dil susar bazen.

Zennübe Abla elli beşinde altı kız evladı var. İkisini on bir yıl önce Hakka uğurladığı eşi sağken evlendirmiş. Şimdi düğün hazırlığında olan Edanur’un bir büyüğünü iki sene önce.

Evlatlarını rahmetliden kalan emekli ile büyütmüş, okutmuş ki abla gidince anneyle tek kalacak on üç yaşındaki en küçük kızı da hala okumakta. Yaz başı inşallah meclisi olacak kızımız asgari ücretli çalışmaya başlamış ki yavaş yavaş çeyizini düzsün, alınan eşyaların taksitlerinin ödenmesinde nişanlısına destek versin ki zira damat bey de kızımız gibi kimi kimsesi ve çok fazla imkanı yok. Bir lokantada garson.

Edanur’a imkanları doğrultusunda ablaları da el uzatmakta hep beraber telli duvaklı gelin çıkartmak için onu yanındalar.

Ne yapıldı ve ne var ihtiyaç dedik. Beyaz eşyalar alınmış ortak ödüyorlar damatla. Yatak odası da siparişi verilmiş ve birkaç taksit ödenmiş bile. Ev tutulacak, perdesi, halısı, mutfak eşyaları o zaman dediler. Kızımıza düşen taksitleri biz üstlendik. Dedik sen evi yuva yapacak hazırlıkları yapadur ve düğününden sonra anneciğinle küçük kardeşini zora sokacak bir yük kalmasın geride.

Yalın kılıç evlatları yarınlara hazırlayan annemize Allah sağlıklı ömürler evlatlarına hayırlı yollar nasip etsin.